Ouders – Voor Wie

 
 
 
 

Voor wie?

Ben jij ouder van een kind met faalangst?

"Ik kan dat niet." "Ik durf dat niet." "Hoe hard ik ook mijn best doe, het lukt mij niet." Herken jij dit als uitspraken van jouw kind?

Faalangst is angst om fouten te maken, om te mislukken, om af te gaan. Angst om iets niet te kunnen en daarop beoordeeld te worden.

Hoe werd jij vroeger als kind be- of zelfs ver-oordeeld? Welke verwachtingen hadden jouw ouders van jou? En kon je daar aan voldoen? Wanneer je een kind hebt dat faalangst heeft, zal je dat ook voor een stuk bij jezelf terugvinden, in je verleden, maar ook nu nog.

Samen gaan we op zoek naar de oorsprong, de wortel van deze angst. Via verschillende methodes bevrijd jij jezelf van deze overtuiging en help je jouw kind om dat ook te doen.

 

Ben jij ouder van een kind met een stempel?

Steeds meer kinderen krijgen een diagnose: ‘ADHD’, ‘ASS’, ‘hooggevoelig’, dyslectie… Vaak is het als ouder een opluchting dat het probleem eindelijk een naam gekregen heef. Maar wat nu? Hoe ga je nu om met je kind, hoe kan je kind geholpen worden?

Elke stempel toont jou als ouder andere dingen.

Wanneer een kind hooggevoelig is, betekent dat eigenlijk dat het dicht bij zijn of haar gevoelens staat, waar op zich niets mis mee is, toch? Maar het kan ook zonder probleem jouw gevoelens lezen en deze tonen door erg ‘gevoelig’ te reageren.

Een kind met dyslectie heeft moeite met lezen, maar kan zonder moeite jouw gevoelens lezen…

Een kind met dyscalculie kan spiegelen dat jij nooit op jouw moeder of vader kon rekenen of dat jij je steeds wegcijfert…

Een kind met autisme keert zich naar binnen en zit daar ‘opgesloten’. Het toont jou op deze manier hoe ver je van jezelf verwijderd bent: aut-is-me (je hoort: out is me – ik ben uit mezelf). Het toont jou dat het tijd is om eens naar binnen te gaan, een kijkje in jezelf te nemen.

Zo is er voor elke stempel een verklaring die teruggaat naar jou, naar je ouders of zelfs naar vorige generaties. Het is aan jou als ouder om dit patroon hier en nu te stoppen en vrij te laten.

 

Ben jij ouder van een kind met extreme emoties?

Boosheid, verdriet, depressie… Je kind heeft allerlei emoties en jij weet niet waar ze vandaan komen?

Kinderen zijn ‘toners’. Ze tonen jou welke emoties er in jullie huisgezin of in jullie familie leven. Kinderen kunnen feilloos ‘inpluggen’ op emoties of gevoelens van hun opvoeders en vooral van hun ouders. Zij tonen die emoties onbewust, omdat ze willen dat jij als ouder ze zou herkennen en er mee aan de slag zou gaan. Wat ze willen is dat jij oude pijnen vrijlaat, ballast opruimt, om je zo terug vrij en gelukkig te voelen.

Wanneer jij jouw emotionele bagage opruimt, hoeft jouw kind ze niet meer te tonen.

 

Ben jij ouder van een kind dat slecht eet of moeilijk kan slapen?

Een kind dat een moeilijke eter is toont jou wat over gebrek aan ‘voeding’. Dan gaat het niet zozeer over echt voedsel, maar wel over dingen die je als mens ‘voeden’.

Wat voedt jou op dit moment? Krijg jij de ‘voeding’ die je nodig hebt in je job, in je relatie, in je dagdagelijkse leven? Wanneer jij als ouder de ‘voeding’ krijgt die je nodig hebt, zal ook het eetpatroon van je kind veranderen…

Heb je een kind dat slecht slaapt en veel wakker ligt? Dan gaan we bij jou op zoek naar de dingen waar jij van wakker ligt. Of misschien heb je dingen ‘te slapen gelegd’ die weer naar boven moeten gehaald worden? Ook hier weer: een verandering bij jou, brengt een verandering bij het kind.

 

Ben jij ouder van een kind dat pest of gepest wordt?

Als je kind gepest wordt, raakt dit je als ouder heel erg. Je wil voor je kind opkomen, je wil het beschermen, je wil dat je kind terug gelukkig is. Maar hoe ga jij dat voor je kind realiseren? Door de pesters aan te pakken? Door je kind weerbaar te maken? Of misschien kan het ook door… aan jezelf te werken?

Jouw kind is immers enkel een spiegel voor wat in jou leeft. Dus gaan we kijken naar dat stukje in jou. Werd jij vroeger getreiterd, gedwarsboomd, gesaboteerd, misschien zelfs genegeerd? Hoe is dat in jouw systeem een echte ‘pest’ geworden en in hoeverre speelt dit vandaag nog in jouw leven?

Een kind dat zelf pest, toont eigenlijk hetzelfde als een kind dat gepest wordt. Door aan de ‘andere kant’ te gaan staan, triggert het het ‘gepeste’ deel in jou.